Ljubljana

Een nieuwe streek, een nieuwe sfeer. Maar zeker niet slechter, wel anders. Al vier dagen zijn we welkom bij Samo en Mirjana (zeg maar Mircha) in hun huisje gelegen in het dorpje Sencur, 20 km boven Ljubljana.
Geladen met een hele boel nieuwe eraringen, vertrekken we morgen naar Oostenrijk. We verblijven in Graz tot en met woensdag.

Twee dagen hebben we nodig gehad om Ljubljana op ons dooie gemak te verkennen. Flanneren door de straten, eten op een rustiek binnenkoertje, zoeken naar souveniertjes, en vooral, de nooit te vergeten "guided tour". 2 uur lang wandelen door de stad met een gids die extreem rap ratelde over de historiek die achter de stenen en rivieren schuilging. Met een tsjoeketsjoeke treintje - in de tour inbegrepen- reden we aan 15 per uur naar een oud kasteel gelegen op een berg. Inderdaad, twas een wilde ;-) dag. Maar toch wel interessant, voor zover ik hem kon volgen.

s´Avonds zijn we met ons vieren naar het kraakpand in Kranj getrokken. Omringd door punks werden mijn trilharen aangetast door gigaluid gebrul in de micro. Hoewel ik nog steeds niet de schoonheid in de harde punkmuziek heb ontdekt, kan ik het wel verdragen. t Was vooral leuk om daar te zijn en om te genieten van de 40jarige Samo die vollop staat de "dansen" in het midden van het zwembad. Het uiteindelijke doel waarom we daar waren, om Total Chaos te zien, hebben we niet bereikt. De groep zou pas laat optreden en aangezien "de vrouwen" moe waren en Mircha en Samo ook moesten werken zijn we zo laat niet gebleven. Maar geloof me, de nachtrust was van harte welkom.

De dag erna, gisteren dus, hebben we ook nog doorgebracht in Lubljana. Voor 5 euro een lekkere menu, voor elkaar een verjaardagscadeau gekocht, bij elkaar gelegen in de zon onder een standbeeld, en nog zo van die lekkerluie dingen. Rond de avond hebben we, samen met Mircha en Samo, het Stadsmuseum bezocht, waar er oa de tentoonstelling 'Objects of Broken Relationships' plaatsvond. Een van de mooiste tentoonstellingen die ik al heb gezien, hoewel ze sober en klein was. Een kamer vol met objecten met ernaast een tekstje geschreven door de eigenaar. Allemaal verschillende objecten, allemaal verschillende verhalen en gebroken harten. Triest en soms ongeloofelijk grappig.
Een heerlijke dag, en als kriek op de taart hebben we Samo en Mircha nog getrakteerd op pizza. Een jammie-avondmaal dat natuurlijk gepaard ging met zeer uitbundig vertelde verhalen van Samo. En dan vinden ze mij een spast!

Vandaag hebben we al een korte wandeling gemaakt in Kranj en straks gaan we nog het Bled-meer gaan bezichtigen.

zoveel uur later:

Alvorens naar het Bled- meer te gaan hebben we Samo en Mircha nog leren jongleren met sokken. Ze zijn er zot van! Ik ben erg blij dat we hen iets kunnen teruggeven voor hun warme ontvangst en vriendschap.

Het Bled-meer was mooi, maar de omgeving wordt verpest door de hotels die er vlak naast werden gebouwd. Na een drankje op een terras met uitzicht op het meer en een vreselijke muzikant die op een elektrische piano tokkelde, hadden we het wel gezien daar.

En nu zit ik hier, de laatste avond, aan het zwoegen om jullie zo duidelijk mogelijk te maken hoe "wijs" het hier wel niet was.
Maar ik ga niet teveel moeite meer doen en gewoon op publich klikken, want ze zitten hier te wachten op me om de avond op een typisch Sloveense manier af te sluiten. Niet te missen dus.

Ciao,
Tine